2. Objawy atopowego zapalenia skóry niemowląt. Choroba objawia się zmianami skórnymi oraz świądem. Miejsce występowania wyprysków uzależnione jest od wieku dziecka. Atopowe zapalenie skóry można podzielić na trzy fazy w przebiegu. Pierwsza z nich pojawia się w okresie do drugiego roku życia. Niemowlęta chorujące na tą Jak leczyć łojotokowe zapalenie skóry? Niejednokrotnie łojotokowe zapalenie skóry jest błędnie rozpoznawane jako atopowe zapalenie skóry. Być może wynika to z faktu, że łojotokowe zapalenie skóry często występuje u niemowląt ze skłonnością do atopii. Z badań wynika, że u połowy niemowląt z objawami nasilonego Atopowe zapalenie skóry charakteryzuje się typową lokalizacją zmian chorobowych, które u starszych dzieci i dorosłych występują w zgięciach łokciowych i kolanowych, na powierzchni dłoni, na nadgarstkach i karku. U niemowląt pierwsze objawy AZS można zauważyć głównie na twarzy, szyi i owłosionej skórze głowy. Atopowe zapalenie skóry u niemowląt i najmłod-szych dzieci wiąże się najczęściej z uczuleniem na białka mleka krowiego i jaja kurzego, a u dzieci starszych, młodzieży i dorosłych – z uczuleniem na alergeny zwierzęce i powietrznopochodne. Badania kliniczne wykazały, że u około 50% naj- Atopowe zapalenie skóry u niemowląt i najmłodszych dzieci wiąże się najczęściej z uczuleniem na białka mleka krowiego i jaja kurzego, a u dzieci starszych, młodzieży i dorosłych – z uczuleniem na alergeny zwierzęce i powietrznopochodne. Atopowe zapalenie skóry − dodatkowe kryteria pomagające je rozpoznać. W diagnozie AZS prowadzony jest również wywiad rodzinny.Jeśli jedno z rodziców ma atopowe zapalenie skóry, prawdopodobieństwo wystąpienia choroby u dziecka rośnie do 20−40 proc. Gdy oboje rodzice mają AZS, ryzyko wystąpienia choroby wynosi nawet 60−80 proc. Bierze się również pod uwagę występowanie w LN3k. Atopowe zapalenie skóry to przewlekła choroba, trudna do wyleczenia. Jest uciążliwa tak dla dziecka jak i dla rodziców. Objawy atopowego zapalenia skóry u dzieci mogą mieć różną postać. Chociaż najczęściej występuje drażniąca wysypka, suchość i zaczerwienie skóry to można rozróżnić trzy główne odmiany tej choroby i dobrać do nich najbardziej właściwe leczenie. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, czytaj dalej. Atopowe zapalenie skóry – co musisz wiedzieć? Odmiany choroby wyprysk atopowy wczesnego dzieciństwa wyprysk atopowy późnego dzieciństwa wyprysk atopowy okresu młodzieńczego Objawy choroby Wyprysk atopowy wczesnego dzieciństwa: charakteryzują się okresami poprawy stanu skóry i zaostrzeń stanów zapalnych. wykwity mogą się łuszczyć i sączyć głównie zmiany występują na twarzy i główce Wyprysk atopowy późnego dzieciństwa: mogą wystąpić: zaczerwienienia, suchość i krostki wysypka jest silnie swędząca, przypomina liszaje zmiany mogą wystąpić na: dłoniach, po wewnętrznej stronie obu kończyn, na ich zgięciach, na nadgarstkach, karku czy tułowiu Wyprysk atopowy okresu młodzieńczego: zmiany przypominają liszaje zmiany mogą występować na całym ciele choroba w tym przebiegu może trwać nawet do końca życia Atopowe zapalenie skóry – wyprysk atopowy W przebiegu wczesnym choroby, czyli u dzieci do ukończenia około drugiego roku życia występuje zazwyczaj tzw wyprysk atopowy wczesnego dzieciństwa. Ten objawia się już około trzeciego miesiąca życia niemowlęcia chociaż może również wystąpić zaraz po urodzeniu i pierwszym kontakcie z alergenem. Najczęściej zmiany skórne mają postać wykwitów, które mogą się łuszczyć i sączyć. Wypryski atopowe wczesnego dzieciństwa charakteryzują się okresami poprawy stanu skóry i zaostrzeń stanów zapalnych. Atopowe zapalnie skóry – dziedziczenie choroby Kiedy atopowe zapalenie skóry pojawia się już u niemowląt można z dużym prawdopodobieństwem przypuszczać, że chorobę odziedziczyło po którymś z rodziców. Ta forma choroby zazwyczaj ustępuje po ukończeniu 5 roku dziecka. Warto zrobić wywiad w rodzinie, czy choroba występowała, bowiem rodzic malucha może nie być świadomy jej występowania u siebie. Wyprysk atopowy późnego dzieciństwa Kolejna odmiana to wyprysk atopowy późnego dzieciństwa. Należy przy tym dodać, że choroba w tej odmianie może być następstwem przebiegu schorzenia z wyprysku atopowego wczesnego dzieciństwa, może się również dopiero pojawić. Bardzo ważna jest intensywna pielęgnacja skóry chorego, specjalnie do tego dobranymi preparatami na bazie aktywnych i naturalnych składników. W ten sposób nie zostanie dodatkowo podrażniona – mówi Justyna Masal-Ochotny, kosmetolog Clinica Cosmetologica. Atopowe zapalenie skóry – charakterystyka i przebieg choroby U starszych dzieci objawy choroby są nieco inne. O ile u niemowląt choroba ukazuje się w postaci zmian skórnych głównie na twarzy i główce to u starszych maluchów zaczerwienienia, suchość i krostki wystąpić mogą na dłoniach, po wewnętrznej stronie obu kończyn, na ich zgięciach, na nadgarstkach, karku czy tułowiu. Wysypka jest silnie swędząca, przypomina liszaje. Wyprysk atopowy okresu młodzieńczego – ten następuje po okresie dzieciństwa. Choroba w tym przebiegu może trwać nawet do końca życia w stanach łagodnych, przede wszystkim w lato lub w zaostrzeniach liczby wykwitów jesienią, zimą oraz wiosną. Zmiany przypominają liszaje i mogą występować na całym ciele. Charakterystyczne dla tej odmiany schorzenia jest również pogorszenie stanu włosów pacjenta – te są zwykle suche i bardzo łamliwe. Niestety przy atopowym zapaleniu skóry nigdy nie można przewidzieć, jaki przebieg będzie miała choroba i jak długo będzie trwała. Najczęściej mija po okresie wyprysku wczesnego dzieciństwa jednak może przejść również w dalsze fazy. Atopowe zapalenie skóry – pomogą dermokosmetyki z serii Atopicin Atopowe zapalenie skóry powoduje zmiany skórne. Należy systematycznie łagodzić je dermokosmetykami o łagodnym i naturalnym składzie. Warto stosować je także w okresie remisji, by znów nie doszło do zaostrzenia choroby. Preparaty z serii Atopicin opierają swoje działanie na aktywnych, naturalnych i roślinnych składnikach. Można znaleźć w nich: moczniku, alantoinę, czy pantenol. Do poszczególnych produktów zostały także dodane różne bardzo cenne substancje, w zależności od potrzeb: masło shea, olej z czarnuszki, olej lniany, ekstrakt ze smoczego owocu, skwalan roślinny i inne. W skład serii wchodzi 8 dermokosmetyków: szampon balsam do mycia ciała balsam natłuszczający do ciała mazidło do suchej skóry krem na dzień krem na noc krem pod oczy i na powieki olejek myjący do twarzy Głównym zadaniem produktów Atopicin na atopowe zapalenie skóry jest nawilżanie, natłuszczanie, łagodzenie swędzenia i pieczenia. Dermokosmetyki Atopicin nadają się nawet do skóry wrażliwej, bardzo suchej, atopowej, oraz skłonnej do alergii. Są wyjątkowo skuteczne w łagodzeniu objawów atopowego zapalenia skóry. Co o nas mówią klienci? Ciężko było mi wyleczyć skórę córki, ponieważ ciągle się drapała. Dopiero po zastosowaniu preparatów z firmy Atopicin przestała się drapać, a zmiany zaczęły przygasać – mówi pani Joanna z Markowej. Miałam problem, gdyż skóra stale swędziała i była sucha, preparaty od lekarza nie za bardzo mi pomagały. Koleżanka poradziła mi balsam emoliencyjny Atopicin do mycia ciała, dla osób z suchą skórą. Ten produkt jest dla mnie ukojeniem – mówi pani Aniela z Jarosławia Podsumowanie: Atopowe zapalenie skóry to choroba, z którą trzeba nauczyć się żyć i zwalczać alergeny, choć nie zawsze się tak da. Bardzo często AZS jest dziedziczone przez dziecko po którymś rodzicu. Należy systematycznie dbać o skórę chorego, nawet w okresach remisji. FAQ 1. Czy atopowe zapalenie skóry można zaostrzyć, stosując nieodpowiedni płyn do mycia? Tak, wtedy bardzo szybko dojdzie do alergii kontaktowej, dlatego trzeba uważać. Warto wybierać tylko takie preparaty, których działanie opiera się na naturalnych składnikach, np. z serii Atopicin. 2. Czy dermokosmetyki potrafią załagodzić swędzenie? To zależy, jaki mają skład. Są składniki, które potrafią łagodzić świąd i pieczenie, można je znaleźć w preparatach Atopicin. 3. Czy są specjalne kosmetyki do mycia chorej skóry, dla osoby, która choruje na atopowe zapalenie skóry? Do mycia skóry objętej przez atopowe zapalenie skóry, służą specjalne emolienty, które najczęściej są bezzapachowe, nawilżają i natłuszczają skórę, jak np. balsam emoliencyjny Atopicin do mycia ciała. Bibliografia: 1. Jones Pozbądź się chorób skóry, 2017 2. Sadowska-Przytocka A., Jenerowicz D., Porębski G., Wachal M., Dermatologia w praktyce, 2018 3. Śpila B., Jazienicka I., Pucuła J., Analiza czynników psychogennych u chorych na schorzenia skóry, 2004 4. Gospodarek E., Mikucka A.: Mikrobiologia w kosmetologii, Wyd. PZWL, 2013 5. Molski M., Nowoczesna kosmetologia, 2014 Atopowe zapalenie skóry – odmiany i (84%) 5 głos(ów) Zdrowie Statystyki medyczne podają, że w ostatnich latach znacznie zwiększyła się liczba pacjentów cierpiących na różnego rodzaju choroby alergiczne. Jednym z tego typu schorzeń jest atopowe zapalenie skóry (AZS), które szacunkowo może dotyczyć aż 24% całej populacji Europy. Atopowe zapalenie skóry najczęściej pojawia się u niemowląt, a jego objawy utrzymują się na skórze dziecka nawet przez kilka lat. AZS jest chorobą dosyć uciążliwą, ponieważ jej głównym symptomem są wysypka i świąd skóry, które niestety są przyczyną rozdrażnienia i złego samopoczucia niemowlęcia. Co należy wiedzieć o atopowym zapaleniu skóry niemowląt? Atopowe zapalenie skóry jest zaliczane do chorób alergicznych, ponieważ powstaje jako uczulenie w reakcji na substancje znajdujące się w środowisku zewnętrznym. Do alergenów wywołujących AZS zalicza się: Alergeny pokarmowe: białko mleka krowiego, produkty mleczne, jajka, sery, produkty glutenowe, soja, orzechy, ryby i owoce morza, owoce cytrusowe, truskawki, brzoskwinie, morele, śliwki, banany, wiśnie, pomidory, seler, szpinak, papryka, kapusta, czekolada, kakao, miód, mięso. Alergeny z powietrza: pyłki roślin, pleśń, sierść zwierząt, roztocza kurzu domowego. Alergeny kontaktowe: metale ciężkie, kosmetyki i detergenty, barwniki tkanin. U chorych na AZS stwierdza się podwyższony poziom immunoglobiny E (przeciwciała IgE), czyli białka biorącego udział w procesach alergicznych. Atopowe zapalenie skóry rozpoczyna się zazwyczaj już w okresie niemowlęctwa. Bardzo często jego leczenie jest długotrwałe, a objawy mogą powracać nawet po dłuższym czasie bezobjawowym. Naukowcy wskazują, że jest to schorzenie bez wątpienia o podłożu genetycznym, które ma bezpośredni związek z zaburzeniami układu immunologicznego. Jeśli ktoś z rodziny borykał się z AZS, ryzyko wystąpienia tej choroby u dziecka wynosi od 20 do nawet 40%. Najczęstsze objawy atopowego zapalenia skóry niemowląt Głównym symptomem AZS jest uporczywy i bardzo nieprzyjemny świąd skóry. Ponadto, atopowe zapalenie skóry u niemowląt objawia się także bardzo suchą i wrażliwą skórą, która w dużym stopniu narażona jest na podrażnienia. Należy uważać, aby ograniczać kontakt chorej skóry dziecka z różnego typu czynnikami drażniącymi, takimi jak detergenty, czy szorstkie i nieprzyjemne w dotyku materiały, mogącymi tylko wzmożyć przykre dolegliwości. Ostatnia faza choroby cechuje się typowym rumieńcem z drobnymi pęcherzykami, a także mocno złuszczonym naskórkiem. Atopowe zapalenie skóry może mieć różny przebieg, a jego objawy mogą mieć różną intensywność w zależności od przypadku. Bywa, że u niektórych dzieci zmiany skórne występują nieregularnie i pojawiają się zazwyczaj w różnych partiach twarzy. Bywa także, że przebieg choroby jest uciążliwy do tego stopnia, że wymaga hospitalizacji. Zauważywszy swędzącą wysypkę u dziecka, należy jak najszybciej skonsultować się z dermatologiem, który postawi właściwą diagnozę i zaproponuje odpowiednią ścieżkę leczenia. Leczenie atopowego zapalenia skóry u niemowląt Nie ma jednego sposobu na leczenie atopowego zapalenia skóry u niemowląt. Kuracja zwalczająca AZS różni się w zależności od wieku dziecka oraz intensywności objawów. Pierwszym krokiem, który zazwyczaj zlecają lekarze jest rozpoznanie alergenów, co pozwoli na wyeliminowanie czynników uczulających. W następnej kolejności dermatolodzy przepisują środki farmakologiczne, mające pokonać stany zapalne. Wśród leków przeciwzapalnych przepisywanych na AZS u dzieci wymienia się medykamenty dwojga typu. Po pierwsze, są to lekarstwa zawierające sterydy, które co prawda działają silnie, ale mogą powodować różnego typu niepożądane skutki uboczne. Po drugie, są to nieco bezpieczniejsze preparaty przeznaczone do stosowania zewnętrznego, czyli inhibitory kalcyneuryny. W najcięższych przypadkach stosuje się fototerapię - naświetlanie promieniowaniem ultrafioletowym lub immunoterapię, potocznie zwaną odczulaniem. Pielęgnacja atopowej skóry niemowląt Poza ograniczeniem kontaktu z alergenami oraz zastosowania kuracji farmakologicznej w leczeniu AZS u dzieci bardzo ważna jest również odpowiednia pielęgnacja chorej skóry. Ponieważ skóra dziecka z AZS jest bardzo wysuszona, konieczne jest częste nawilżanie jej i natłuszczanie specjalnymi emolienami - oliwkami, maściami, czy emulsjami do kąpieli o pH 5,5. Przykładowym kosmetykiem tego typu może być Lipidowy żel marki Mixa Baby przeznaczony do pielęgnacji wrażliwej skóry dziecka, który zawiera nawilżający wyciąg ze słodkich migdałów ( Ważne jest także, aby kilka razy dziennie smarować uczulone miejsca kremem z gliceryną lub alantoiną, które wzmocnią barierę hydrolipidową skóry, a także wspomogą walkę z łuszczeniem. Specjaliści często polecają Lipidowy krem nawilżający Mixa Baby, którego chłodna formuła neutralizuje uczucie świądu i przyspiesza gojenie się ran ( Atopowe zapalenie skóry jest chorobą przewlekłą, która może nawracać nawet po długim okresie bezobjawowym. Zdarza się, że uporczywe dolegliwości mogą powrócić po wielu latach, kiedy dzieciństwo pozostanie jedynie wspomnieniem. Mimo wszystko, nawet po wyleczeniu wszystkich zamian skórnych osoby w grupie ryzyka zachorowań (czy nawrotów) AZS powinny profilaktycznie przestrzegać diety oraz używać kosmetyków przeznaczonych do skóry wrażliwej. Dermatozy zapalne reprezentowane są przez wiele jednostek chorobowych zróżnicowanych pod względem etiologii, objawów klinicznych oraz przebiegu. Do tej niezwykle bogatej grupy schorzeń dermatologicznych należy między innymi atopowe zapalenie skóry (AZS), u podłoża którego leżą przede wszystkim czynniki genetyczne. Obraz kliniczny AZS wykazuje wiele cech wspólnych niezależnie od wieku, lecz przebieg choroby w dużej mierze zależy od okresu życia, w którym u pacjenta wystąpiły zmiany skórne [1]. Skóra Rola skóry jako największego narządu człowieka i jednocześnie skomplikowanego organu immunologicznego jest niezwykle istotna. Fakt, że jest ona miejscem gromadzenia się wielu komórek układu odpornościowego, tj. limfocytów, leukocytów, komórek Langerhansa czy mastocytów sprawia, że stanowi nieocenione narzędzie do walki z bytującymi na jej powierzchni mikroorganizmami i pełni niezastąpioną rolę ochroną organizmu przed szkodliwym wpływem różnorodnych czynników zewnętrznych. Różnice strukturalne i czynnościowe skóry dorosłych i dzieci (u dzieci skąpe owłosienie, dużo mniejsza aktywność gruczołów łojowych i potowych, mniejsza liczba połączeń międzykomórkowych w stosunkowo cienkiej skórze) sprawiają, że podatność na działanie takich bodźców, jak temperatura, promieniowanie słoneczne czy toksyny u dzieci jest znacznie większa, a u dzieci z atopowym zapaleniem skóry – bardzo duża [1,2]. POLECAMY Genetyka AZS, inaczej wyprysk atopowy, jest jedną z najczęstszych chorób skóry u dzieci i występuje u około 11,4–24,2% dzieci w wieku szkolnym. Jest to przewlekła choroba zapalna, a jej występowanie zależne jest od wielu czynników. Bezdyskusyjna jest rola genów – warunkują one bowiem czynniki ryzyka, które zaburzają ochronną rolę układu odpornościowego oraz powodują uszkodzenie bariery skórno-naskórkowej. Mutacja genów dla filagryny uważana jest za główną przyczynę utraty prawidłowej funkcji bariery skórno-naskórkowej i wiąże się zarówno z występowaniem innych chorób alergicznych, jak i z ryzykiem wystąpienia rozsianego zakażenia wirusowego skóry. Genetyczna predyspozycja do wytwarzania przeciwciał IgE (atopia) przeciwko antygenom pokarmowym bądź środowiskowym występuje aż u 80% niemowląt z AZS [3, 4, 5, 10]. Sensytyzacja i czynniki ryzyka Nasze środowisko nieustająco naraża skórę na przewlekły kontakt z wszechobecnymi alergenami. Takie czynniki jak kąpiele, środki myjące, wysoka temperatura czy roztocza powodują zniszczenie warstwy rogowej naskórka oraz aktywację komórek Langerhansa (będących składową układu SALT), które nadmiernie pobudzone prezentują antygeny limfocytom, zaburzając równowagę stosunku limfocytów Th1/Th2 (z przewagą tych drugich) i w efekcie prowadzą do nieprawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego skóry. Podkreśla się rolę zależności pomiędzy spadkiem liczby infekcji w krajach wysoko rozwiniętych a wzrostem liczby zachorowań na choroby alergiczne i autoimmunizacyjne. Zwraca się także uwagę na fakt, że stopień zanieczyszczenia powietrza ma ścisły związek ze zwiększonym występowaniem chorób alergicznych i sensytyzacji alergicznej. Niejednokrotnie zapomina się o bardzo ważnym czynniku ryzyka występowania AZS, jakim jest przewlekły stres towarzyszący kobiecie ciężarnej. Narażenie matki na czynniki stresowe wiąże się z ekspozycją płodu na podwyższone stężenie kortyzolu, który zaburza pracę autonomicznego układu nerwowego oraz osi przysadka–kora nadnerczy u płodu, powodując jej nadreaktywność, co w efekcie skutkuje nieprawidłowym działaniem układu odpornościowego. Współwystępowanie atopowego zapalenia skóry, astmy oskrzelowej, alergicznego nieżytu nosa oraz alergii pokarmowej zależne jest także od mutacji genu dla filagryny i zaburzonej funkcji bariery skórno-naskórkowej, co dowodzi ogromnego wpływu przezskórnej sensytyzacji na ciąg reakcji alergicznych powodujących występowanie tak zwanego zjawiska marszu atopowego [5, 6, 7, 16]. Choroby alergiczne i marsz atopowy Do grupy chorób atopowych należy atopowe zapalenie skóry, astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa oraz alergia pokarmowa. Ze współwystępowaniem tych schorzeń wiąże się pojęcie marszu atopowego – klinicznej manifestacji atopii (produkcji IgE), która przybiera różne formy we wczesnym okresie dziecięcym i często samoogranicza się w późniejszych latach życia. Produkcja IgE w pierwszych tygodniach życia najczęściej powstaje w odpowiedzi na alergeny pokarmowe (szczególnie białko mleka krowiego oraz jajko), co predysponuje w późniejszym okresie do powstania sensytyzacji na aeroalergeny oraz inne alergeny pokarmowe. Mimo iż najwięcej alergenów dociera do organizmu drogą pokarmową, AZS jest tą jednostką z grupy chorób atopowych, która ujawnia się jako pierwsza. Związek pomiędzy współwystępowaniem astmy, AZS oraz alergicznego nieżytu nosa jest bezsporny, lecz nadal wykrycie wszystkich trzech jednostek chorobowych u jednego pacjenta należy do rzadkości. Warto wspomnieć, że według najnowszych danych, zbyt długie karmienie piersią oraz zbyt późne wprowadzanie pokarmów stałych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia AZS. Przeczy to dotychczasowej teorii, która podkreślała ochronną rolę matczynego pokarmu jako czynnika zmniejszającego ryzyko wystąpienia chorób alergicznych. Obecnie zaleca się wprowadzanie pokarmów stałych w 4.–6. dziecka [8, 9, 10, 15]. Obraz kliniczny AZS najczęściej ujawnia się w wieku wczesnodziecięcym i ulega remisji w pierwszych kilku latach życia, natomiast aż u 1/3 pacjentów z atopowym zapaleniem skóry objawy utrzymują się w wieku dorosłym, co wiąże się z cięższym przebiegiem choroby, opornością na stosowane leczenie oraz bardzo wysokim stężeniem zarówno IgE całkowitego, jak i specyficznych IgE. Oddzielną grupę stanowią pacjenci, u których objawy pojawiają się po 20. – u tych pacjentów przebieg jest łagodniejszy, a u większości z nich nie stwierdza się podwyższonego stężenia IgE i uczulenia na alergeny powietrznopochodne. Zmiany rumieniowe z obecnością pęcherzyków, grudek i nadżerek powstałych w wyniku mechanicznego drażnienia skóry są typowym obrazem klinicznym AZS. Układ i charakter zmian wykazują powtarzalność, jeżeli chodzi o wiek pacjenta. Dla niemowląt charakterystyczną lokalizacją zmian skórnych są boczne powierzchnie policzków, skóra owłosiona głowy oraz okolica zgięciowa kończyn górnych i dolnych (często z wyłączeniem okolicy zakrytej przez pieluszkę). W okresie dziecięcym dominuje duża suchość skóry, a zmiany głównie zajmują okolice zgięciowe oraz powierzchnie grzbietowe rąk i stóp. Osoby dorosłe zmagają się ze zmianami w okolicy powiek, okolicy okołoustnej, szyi, górnej części klatki piersiowej, niekiedy także powierzchni zgięciowych kończyn górnych oraz dolnych. Ciekawy jest fakt, że u osób z wczesnym początkiem choroby i długotrwałym przebiegiem, częściej niż u innych grup pacjentów występują zmiany w okolicach szyi. Dla atopowego zapalenia skóry bardzo charakterystyczna jest przewlekła suchość skóry oraz towarzyszący jej uporczywy świąd. Są one efektem występującej nieszczelności połączeń pomiędzy korneodesmosomami sąsiednich komórek warstwy rogowej naskórka (w wyniku defektu budowy filagryny) i następującej przeznaskórkowej ucieczki wody, wzmożonej penetracji alergenów zewnątrzpochodnych oraz nasilonej odpowiedzi zapalnej i odpornościowej [11, 12, 13, 14]. Leczenie Zgodnie z najnowszymi wytycznymi ETFAD/EADV z 2015 r. dotyczącymi leczenia osób z atopowym zapaleniem skóry, zalecane jest kompleksowe podejście do pacjenta i dostosowanie terapii do wieku i charakteru zmian, a terapia powinna przede wszystkim zapobiegać zaostrzeniom choroby. Zastosowane leczenie musi być długofalowe i bezpieczne dla pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od prawidłowej pielęgnacji skóry – pH substancji myjących powinno być w zakresie prawidłowego pH skóry (pH 5–6), kąpiel nie powinna trwać dłużej niż 5 min, a emolienty powinny być zaaplikowane tuż po osuszeniu skóry. Odtwarzanie za pomocą emolientów zniszczonej bariery lipidowej skóry jest kluczowe zarówno w stanie remisji choroby, jak i jej zaostrzenia. Mając na uwadze współwystępowanie innych chorób atopowych z AZS, powinno się pamiętać o diagnostyce w kierunku czynników zaostrzających zmiany skórne, tj. alergenów pokarmowych, powietrznopochodnych czy kontaktowych. Terapia miejscowa to preparaty przeciwzapalne: miejscowe glikokortykosteroidy oraz inhibitory kalcyneuryny. Ważne, aby aplikacja tych preparatów odbywała się na skórze dobrze nawilżonej. Fototerapia to kolejna z opcji terapeutycznych, zwykle polecana osobom dorosłym z przewlekłym przebiegiem choroby, zmianami swędzącymi, nadkażonymi bakteryjnie, ale przeciwwskazana pacjentom, u których występuje zaostrzenie zmian po ekspozycji na promienie słoneczne oraz liczne znamiona barwnikowe. Terapia doustna obejmuje systemowe glikokortykosteroidy, antybiotyki (w przypadku nadkażenia bakteryjnego), preparaty przeciwgrzybiczne (przy kolonizacji skóry Malassezia furfur), przeciwwirusowe (gdy występują zmiany o charakterze opryszczkowatego zapalenia skóry) oraz przeciwhistaminowe, które wspomagają terapię, redukując uczucie świądu i działając sedatywnie. Preparaty immunosupresyjne (cyklosporyna A, metotreksat, azatiopryna czy mykofenolanmofetylu) zarezerwowane są wyłącznie dla ciężkich postaci choroby, niereagujących na terapię podstawową. Przy braku skuteczności wyżej wymienionych leków, istnieje możliwość zastosowania terapii biologicznej preparatami rituximabu, dupilumabu bądź omalizumabu [17]. Podsumowanie Atopowe zapalenie skóry jest przewlekłą dermatozą zapalną, często współistniejącą z innymi chorobami atopowymi, mającą podłoże genetyczne i wykazującą ścisłą zależność pomiędzy stopniem zanieczyszczenia środowiska a zachorowalnością. Schorzenie to dotyka zarówno dzieci, jak i dorosłych, a charakter zmian skórnych często różni się w zależności od wieku. W wyniku defektu bariery skórno-naskórkowej, przezkomórkowej utraty wody oraz przewlekłej suchości i towarzyszącego świądu jakość życia pacjentów z AZS jest znacznie obniżona. Nowoczesna opieka powinna być kompleksowa, a terapia dobierana indywidualnie w zależności od objawów klinicznych, wieku pacjenta oraz jego potrzeb. Zarówno lekarz, jak i pacjent powinni mieć świadomość tego, że mają do czynienia z chorobą przewlekłą, której leczenie niejednokrotnie bywa długie i uciążliwe. Analiza przypadków klinicznych Przypadek 1. Ośmioletni chłopiec pojawił się po raz pierwszy w Ambulatorium Kliniki Dermatologii CSK MSW w Warszawie w wieku 3,5 miesiąca (czerwiec 2008 roku). Dotychczas nieleczony z rozsianymi zmianami rumieniowo-złuszczającymi głównie zlokalizowanymi na skórze policzków, kończynach górnych i dolnych oraz na klatce piersiowej. Po przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu z rodzicami chłopca stwierdzono dodatni wywiad rodzinny w kierunku atopii. Do leczenia włączono miejscową sterydoterapię oraz poinformowano rodziców o konieczności stosowania prawidłowej i konsekwentnej pielęgnacji skóry dziecka. Poprawa stanu skóry utrzymywała się do momentu zaprzestania przez matkę karmienia piersią. Do leczenia ponownie włączono miejscową glikokortykosteroidoterapię oraz ze względu na nasilony świąd skóry dołączono leczenie przeciwhistaminowe. Utrzymano dalsze zalecenia dotyczące stosowania emolientów oraz zastosowano dietę mlekozastępczą. Po kolejnych próbach włączenia nowych pokarmów i po oznaczeniu stężenia IgE specyficznego zdiagnozowano u pacjenta alergię wieloważną pokarmową ( na kazeinę), co wymusiło zmianę mieszanki mlekozastępczej na hydrolizat białkowy o znacznym stopniu hydrolizy. W prick testach stwierdzono alergię na drzewa, zioła oraz seler. Utrzymano przewlekłą terapię ketotifenem oraz dołączono probiotyki. Na przełomie 7. i 8. do leczenia miejscowego włączono niesteroidowy lek przeciwzapalny – pimekrolimus, co dało poprawę na okres kilku miesięcy. U chłopca ujawniła się nadwrażliwość na konserwanty – pojawiły s... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej" Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej ...i wiele więcej! Sprawdź dr hab. n. Trznadel-Grodzka Specjalista dermatolog 2018-08-29 11:56:01 3 225 Atopowe zapalenie skóry (AZS) u dzieci i niemowląt dr hab. n. Trznadel-Grodzka Specjalista dermatolog 2018-08-29 11:56:01 3 225 Jakie są przyczyny atopowego zapalenia skóry (AZS) u dzieci? Wśród przyczyn atopowego zapalenia skóry najczęściej wymieniane są uwarunkowania genetyczne, ale duży wpływ na występowanie atopii mają również czynniki środowiskowe takie jak: wzrost zanieczyszczenia środowiska, pyłki roślin, roztocza, kurz, sierść zwierząt, dym papierosowy. Mają one bardzo niekorzystny wpływ na mechanizmy obronne organizmu człowieka, jednocześnie ułatwiają przenikanie alergenów. Atopowe zapalenie skóry objawia się na skutek kontaktu z czynnikami alergizującymi. Objawami AZS u dzieci i niemowląt są: bardzo sucha, łuszcząca się skóra, może być pokryta pęcherzykami i nadżerkami. Towarzyszy jej świąd. Zmiany spowodowane atopowym zapaleniem skóry objawiają się w tak samo u dzieci jak i u dorosłych osób. Najczęściej AZS występuje na dłoniach, twarzy a także skóry głowy. AZS u dzieci - Jak pielęgnować skórę atopową? U dziecka z AZS znacznie zaburzony jest płaszcz hydrolipidowy naskórka, który pełni rolę ochronną dla skóry zapobiegając utracie wilgoci z wnętrza skóry, jednocześnie utrudniając przenikanie do wnętrza czynników patogennych (szkodliwych). Profilaktyka i leczenie AZS polega na eliminowaniu alergenów oraz odpowiedniej pielęgnacji skóry przy doborze specjalnych preparatów. Testuj produkty! Sprawdź, czy aktualnie testujemy produkty Dermedic. Dołącz do społeczności naszych ambasadorów. Testuj produkt » Kąpiel dziecka chorującego na atopowe zapalenie skóry powinna być krótka, w nieco chłodniejszej wodzie. Do kąpieli należy używać emolientów np. Olejek lub emulsję do kąpieli Dermedic Baby Linum Emolinet. Są to preparaty o bardzo delikatnej formule. Działają przeciwzapalnie i przeciwświądowo przez co przyśpieszają gojenie uszkodzonego naskórka. Odbudowują też uszkodzony płaszcz hydrolipidowy skóry. Mogą być stosowane od pierwszych dni życia. Po kąpieli skórę malucha należy delikatnie osuszyć, nie wolno pocierać. Na czystą, suchą skórę należy nałożyć nawilżająco-natłuszczjący emolient np. specjalistyczne preparaty z serii Dermedic Baby tj: lekki balsam do ciała, masło intensywnie natłuszczające lub nawilżająco-kojący krem uzupełniający lipidy. Stosowanie preparatów z emolientami jest jednym ze sposobów leczenia atopowego zapalenia skóry w warunkach domowych. Czego unikać w przypadku AZS? Gdy maluch choruje na atopowe zapalenie skóry, dieta dziecka powinna być rozszerzana stopniowo, najlepiej pod osłoną mleka matki. Należy dbać o odpowiednie ubranko dla malucha, aby było bawełniane i luźne. Stosować odpowiednie preparaty do kąpieli, pielęgnacji oraz prania. Unikać zbyt długich i gorących kąpieli oraz dbać o odpowiednią temperaturę otoczenia. Jeżeli objawy AZS u dziecka znacznie się nasilą, intensywny świąd nie daje maluchowi zasnąć, a preparaty do pielęgnacji skóry atopowej nie przynoszą ulgi, należy konsultować się ze specjalistą dermatologiem lub alergologiem. Podobał się artykuł? Przyznaj mu ocenę Polub nas na Facebooku Polecane produkty Dermedic: Ochronny krem specjalny SPF 15 Dermedic Baby od 1. dnia życia Czytaj więcej » Nawilżająco-kojący krem uzupełniający lipidy Dermedic Baby od 1. dnia życia Czytaj więcej » Pieluszkowe zapalenie skóry należy do częstych dermatoz okresu niemowlęcego i wczesnodziecięcego. Charakteryzuje się zmianami skórnymi i objawami ogólnymi, które w zdecydowanej większości przypadków pozwalają na ustalenie rozpoznania. Do objawów ogólnych obserwowanych i zgłaszanych przez rodziców zalicza się niepokój dziecka, rozdrażnienie i nadmierną płaczliwość nasilające się szczególnie podczas zmiany pieluszek, mycia lub wycierania okolic pieluszkowych. Zapaleniu pieluszkowemu skóry rzadko towarzyszy świąd. W przypadkach powikłanych miejscowym i uogólnionym zakażeniem bakteryjnym lub grzybiczym może pojawić się gorączka oraz pogorszenie stanu ogólnego [5,10,14,15].Rozpoznanie pieluszkowego zapalenia skóry oparte jest na stwierdzeniu zmian skór-nych, które pojawiają się u dziecka w miejscu przylegania pieluszki. W większości przypad-ków obraz kliniczny jest charakterystyczny dla tej jednostki chorobowej. Czasami jednak postawienie rozpoznania sprawia trudności diagnostyczne i wymaga różnicowania z takimi schorzeniami jak: atopowe zapalenie skóry, dziecięce łojotokowe zapalenie skóry, drożdżyca, grzybica, łuszczyca, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry czy wyprysk pieniążkowaty [3,5,7,10,11,17]. Pierwszymi objawami pieluszkowego zapalenia skóry są rumień i złuszczanie naskórka w miejscach przykrytych pieluszką (pośladki, pachwiny, okolice narządów płciowych, podbrzusze, czasami wewnętrzna powierzchnia ud i okolica krzyżowa). W przypadku przedłużania się działania czynników drażniących na skórze pojawiają się grudki, pęcherzyki, nadżerki oraz objawy wtórnego zakażenia. Zmiany w pieluszkowym zapaleniu skóry mogą być skąpe, ograniczone do małej powierzchni lub nasilone, zajmujące rozległą powierzchnię. Zazwyczaj dobrze poddają się leczeniu polegającemu na usunięciu czynnika drażniącego skórę i zastosowaniu właściwej higieny okolic typowej lokalizacji zmian skórnych pomocą w postawieniu rozpoznania jest wywiad dotyczący oko-liczności ich pojawienia się, sposobów pielęgnacji dziecka, charakterystyki kosmetyków dziecięcych, środków piorących, częstotliwości zmiany pieluszek, diety dziecka, ilości i jakości oddawanych stolców, stosowania antybiotyków zarówno u dziecka jak i matki karmiącej piersią [2,3,6,7,10,13,14,16,17].Atopowe zapalenie skóry jest również częstym schorzeniem wśród dzieci, występuje z podobną częstotliwością jak pieluszkowe zapalenie skóry, jednak zmiany w okresie niemowlęcym rzadko pojawiają się przed 3 miesiącem życia dziecka i zajmują głównie centralne po-wierzchnie policzków, owłosioną skórę głowy, wyprostne powierzchnie kończyn oraz tułów. Charakterystycznym wykwitem są grudki wysiękowe, zmiany nie zajmują pachwin, a skóra okolicy pieluszkowej zazwyczaj pozostaje wolna od zmian chorobowych. Atopowe zapalenie skóry przebiega z nasilonym świądem, co nasila dyskomfort u dziecka i jest przyczyną dużego niepokoju [3,7,10,11].Wyprysk pieniążkowaty występuje najczęściej u dzieci z atopią i w większości przy-padków rozpoznanie nie budzi wątpliwości. Trudność mogą sprawiać sytuacje, gdy charakterystyczne małe grudkowe i pęcherzykowe wykwity o kształcie monet tworzą zlewające się ogniska. Zmiany występują najczęściej na ramionach, kończynach dolnych i tułowiu, towarzyszy im świąd skóry [3].Łojotokowe zapalenie skóry stanowi najczęstszą przewlekłą dermatozę u niemowląt i może pojawić się w pierwszych dniach lub tygodniach życia dziecka. Zmiany skórne zlokalizowane są na owłosionej skórze głowy, twarzy, szyi, w okolicy przed- i zausznej, w fałdach skórnych, wokół pępka oraz w okolicy pieluszkowej. Oprócz zmian rumieniowo-wysiękowych charakterystyczne są grube, tłuste, silnie przylegające do skóry żółtawe łuski [3,4,5,7,10,11,17].fot. SudocremAlergiczne kontaktowe zapalenie skóry rzadziej zajmuje okolicę pieluszkową, częściej dotyczy dzieci z dodatnim wywiadem osobniczym lub rodzinnym w kierunku alergii. Zmiany skórne występują po upływie tygodnia od pierwszego kontaktu z alergenem i w ciągu godziny po kolejnym narażeniu [5]. Najczęstszymi czynnikami są kosmetyki, detergenty, farbowane ubrania, proszki i płyny do płukania tkanin. Zmiany rumieniowe i wykwity grudkowe występują w miejscach eksponowanych na dany alergen lub na całej skórze w przypadku wtórnej reakcji spowodowanej uogólnioną nadwrażliwością. W diagnostyce różnicowej w celu po-twierdzenia alergii kontaktowej wykonywane są naskórkowe testy płatkowe [5].

atopowe zapalenie skóry u niemowląt forum